Bankacılık denetimi, başarısız bankalarla başa çıkmada önemli bir rol oynamaktadır.
Bankacılık Denetiminin Rolü
Bankacılık denetimi, finansal sistemin sağlığını korumak amacıyla finansal kuruluşları izlemekte ve düzenleyici uyumu sağlamaktadır. Denetim, sorunlu bankaların durumunu belirlemek ve disiplin sağlamak için iki temel ekonomik amaca hizmet etmektedir. İlk olarak, denetim, bankaların mali tablosundaki sağlam bilgilerin doğruluğunu kontrol edebilir ve kaydedilmemiş zararların tanınmasını zorlayarak bilgi üretir. İkinci olarak, denetimin disiplini sağlaması, zayıf bir bankayı tanımladıktan sonra zarar tanıma, yeniden sermayelendirme veya bankanın kapatılmasını talep etme yetkisini içerir.
Bankaların Kapatılması, Denetim Kararıdır
Son yıllarda, bankaların kapanma tarihleri genellikle Cuma günlerine denk gelmektedir. 2000 yılından bu yana 557 ticari banka iflas ederken, yalnızca 28 banka başka bir günde kapandı. Kapatılan bankaların çoğu, kapanma öncesinde başka bir banka tarafından satın alınmaktadır. Bu durum, modern banka iflaslarının pazar güçleri ile değil, çoğunlukla denetim kararları ile belirlendiğini göstermektedir.
Denetim ve Sert Bilgi İlişkisi
Denetim, sorunlu bankaların kapatılması kararlarını genellikle bankanın düşük raporlanan özkaynağına ve denetçiler tarafından belirlenen iflas riski durumuna dayanarak alır. Örneğin, %5’in üzerinde özkaynağa sahip bankalar neredeyse hiç iflas etmemekteyken, özkaynağı %2’nin altına düşen bankaların iflas etme olasılığı %70’e kadar çıkmaktadır.
Denetim ve CAMELS Derecelendirmesi
CAMELS derecelendirmeleri, bankaların finansal sağlığını altı kriter üzerinden değerlendirir. Yapılan analizler, düşük özkaynağa sahip bankaların CAMELS derecelerinin, raporlanan özkaynakla yakından ilişkili olduğunu ortaya koymaktadır. Örneğin, %4’ün altında özkaynağa sahip bankalar genellikle 4 (“Yetersiz”) veya 5 (“Kritik Yetersiz”) olarak derecelendirilmektedir.
Denetim ve Bilgi Üretimi
Denetim, bankaların finansal raporlarında bulunan sert bilgileri şekillendirmede aktif bir rol oynamaktadır. Denetim öncesi dönemlerde, bankaların finansal tablolarında yapılan revizyonlar, denetim sürecinin ardından artış göstermektedir. Örneğin, bir banka denetiminden iki ay önce revizyon olasılığı artmakta, denetim ayı ve sonrasında ise bu oran keskin bir şekilde yükselmektedir.
Denetimde Sertlik ve Hoşgörü Arasındaki Denge
2008 Küresel Finansal Krizi sırasında yapılan analizler, daha sıkı denetim uygulamalarının bankaların daha fazla zarar tanımasına ve daha düşük özkaynak bildirmesine yol açtığını göstermektedir. Bu sıkı denetim, FDIC için iflas maliyetlerini azaltmakla birlikte, kısa vadede kredi arzını da kısıtlamaktadır. Denetim ve hoşgörü arasındaki bu denge, piyasa disiplini zayıfladığında daha da belirgin hale gelmektedir.
